บางคนเข้าใ จผิ ด คิดว่าคนใกล้ตัว มีหน้าที่ต้องช่วย
บางคนเข้าใ จผิ ด คิดว่าคนใกล้ตัว ไ ม่ต้องเกรงใ จกันก็ได้
บางคนเข้าใ จผิ ด คิดว่าคนใกล้ตัว มีหน้าที่ต้องช่วยเหลือกัน
จึงมักไ ม่ขอบคุณ
ไ ม่ยินดีเวลาที่เขาทำอะไรดีๆให้
แต่ที่จริงแล้ว
ความช่วยเหลือเกื้อกูลกันนั้นถือเป็นน้ำใ จ
เพราะไ ม่มีกฎกติกาใด ระบุไว้ว่าเป็นหน้าที่
ไ ม่มีใครบังคับให้ทำได้
ดังนั้น เราจึงควรแสดงความขอบคุณและชื่นชม
ด้วยความซาบซึ้งในน้ำใ จที่มีให้กัน
เพื่อให้อีกฝ่ายมีกำลังใ จ
ซึ่งเป็นการยึดเหนี่ยวใ จกัน
ให้สามารถประคองความรักความใกล้ชิดไปได้นานๆ
อย่ าเ อาความคิดที่ เ ข้ า ข้ า ง ตั ว เ อ ง เป็นที่ตั้ง
อย่ าเ อา อ ารมณ์ตัวเองมาเป็นใหญ่
อย่ าเอ าความ สะ ใ จ ในการตัดสินใ จ
อย่ า ตั ดสินใ จ ตามบ่า งช่ าง ยุ
เพราะมั นจะทำให้เราเป็นคนตามืดตาบ อด
จนมองไ ม่เห็น ค ว า ม ดี ของใคร
เพราะมั นจะทำให้เราลืม ความถูก และ ความผิ ด
เพราะมั นจะทำให้เราคิดแต่ เ อ า ช น ะ
จนลืมใช้เห ตุและผล
เพราะมั นจะทำให้เราเป็น ค น โ ง่ ที่ถูกยืมมือไปใช้
และสุดท้าย
เมื่อกาลเวลาผ่านไปเรานั่นแหละจะเสี ยใ จ
cr. พระอนันต์ พิศาลไพโรจน์ , Ramet Tanawangsri , ยา ยจันทร์ ข้างวัด