การลบเพื่อนออกไปบ้าง อาจทำให้ชีวิตเราว่างสำหรับ เพื่อนที่ดีกว่า

การลบเพื่อนออกไปบ้าง อาจทำให้ชีวิตเราว่างสำหรับ เพื่อนที่ดีกว่า

ในชีวิตคนนั้นมีผู้คนมากมายที่แวดล้อมอยู่รอบตัวเรา ซึ่งผู้คนเหล่านั้น ก็ล้วนแต่ตามมาด้วยความคาดหวังอยู่เสมอ คาดหวังความช่วยเหลือจากเรา คาดหวังการปฎิบัติจากเรา คาดหวังทรัพย์สินเงินทองจากเรา

ในบางช่วงของชีวิต เราอาจเฮฮาสังสรรค์กับเพื่อนมากมาย แต่ช่วงเวลานั้นกลับไม่ได้เป็นตัวเอง เพราะเอาแต่พยายามทำให้คนเหล่านั้นรู้สึกดี ในเวลาที่เราใส่หน้ากากคนอื่นอาจรักเรา แต่ในเวลาที่เราถอดหน้ากากจะเป็นเวลาที่เรารักตัวเอง ความสัมพันธ์ที่ได้เรียนรู้

ลดจำนวนผู้คนในชีวิตลงบ้าง เพราะจำนวนไม่ได้นำมาซึ่งความสุขเสมอไป ปริมาณไม่ได้บ่งบอกถึงคุณภาพ

ในวัยหนึ่งเราอาจต้องการมีเพื่อนมาก แต่เมื่อถึงอีกวัยหนึ่งเราจะพบว่า สิ่งที่ต้องการคือเพื่อนแท้ ซึ่งไม่ต้องมากมายอะไร น้อยแต่ลึกมีคุณภาพกว่ากว้างแต่ว่างโหวง

วงสนทนาที่เน้นจำนวนคน เหมือนลูกโป่งที่พองตัวขยายใหญ่ แต่ผิวบาง พร้อมจะแตกโพละได้ทุกเมื่อ ไม่เหนียวแน่น

ให้เวลากับวงสนทนาเล็กๆ แต่ลึกซึ้ง อยู่กับคนที่เรารู้จักเขาเป็นอย่างดี และเขารู้จักเราเป็นอย่างดี วงสนทนาเช่นนี้ย่อมมีความเห็นอกเห็นใจ มีเมตตา และมิตรภาพที่แท้จริงเกิดขึ้น

วงสนทนาที่ดี คือวงสนทนาที่ให้ความสำคัญของการ “ฟัง”

ในวงนั้นเรามักได้ฟังความทุกข์ของกันและกัน เรื่องที่หน่วงใจ เรื่องเช่นนี้ทำให้เรารู้จักกันดีขึ้น

เพื่อนที่แท้ คือคนที่เรากล้าร้องไห้ต่อหน้าโดยไม่กลัวว่าเขาจะตัดสินเรา บอกความลับให้เขาฟังได้ กระทั่งเรื่องที่เราผิดพลาดหรือสามารถสารภาพบาปกับเขา

เพื่อนแบบนี้มีไม่มาก เมื่อพบแล้ว เราเองก็มักจะเป็นเพื่อนแท้ของเขาเช่นกัน

ถึงเวลาหนึ่ง จึงเข้าใจว่าเรามุ่งเน้นความต้องการผิดไป เรามุ่งเน้น “ปริมาณ” ของความรักจากคนหลายคน แต่อันที่จริงเราอาจต้องการ “ปริมาณ” นั้นจากคนเพียงคนเดียว, หรือไม่กี่คน

ดอกไม้ปลอม ทั้งช่อก็ไม่สวยเท่าดอกไม้จริงเพียงหนึ่งดอก มีเพียงดอกไม้จริงเท่านั้นมีมีกลิ่นหอมตามธรรมชาติ

บ่อยครั้ง ที่หัวเราะเฮฮากับคนจำนวนมาก แล้วรู้สึกเงียบเหงาเมื่อต้องกลับบ้านตามลำพัง

 

ใส่ความเห็น